Bishops Finger – w piątki warzony


Bishops Finger – trzecie piwo z wielkiej trójki z browaru Shepherd Neame.

 

Wcześniej omawiałem dwa ale, stanowiące podstawę produkcji browaru Shepherd Neame: SpitfireMaster Brew.
Jest jeszcze trzecie piwo tworzące ten fundament – Bishops Finger.

Dość intrygująca jest nazwa tego piwa. Co ale ma wspólnego z biskupim palcem? Czy ta nazwa coś w ogóle oznacza? Otóż tak.
Żeby to wyjaśnić zacznę dzisiejszy wpis od krótkiej lekcji historii.

 The murder of Thomas Becket

Thomas Becket (1118-1170) był arcybiskupem Canterbury (1162-1170), kanclerzem Anglii, jest męczennikiem i świętym Kościoła katolickiego.

Był przyjacielem króla Henryka II, który mając nadzieję na uzyskanie większego wpływu na Kościół mianował Becketa arcybiskupem Canterbury. Nie było jednak między nimi zgody.

Kiedy król Henryk ogłosił ustawy ograniczające wpływ Kościoła Thomas Becket sprzeciwił się im, za co został skazany na wygnanie.

Dzięki wstawiennictwu papieża strony zawarły kompromis i Becket powrócił do Anglii.

Wkrótce, na skutek kolejnego konfliktu, arcybiskup ponownie znalazł się na wygnaniu.
Wrócił do kraju w 1170 roku działając jednak dalej wbrew woli króla.

Król Henryk II nie krył swojej woli pozbycia się arcybiskupa.
W dniu 29 grudnia 1170 roku czterech rycerzy, licząc na królewską nagrodę, zarąbało mieczami arcybiskupa przed ołtarzem katedry w Canterbury.

Na króla papież nałożył ekskomunikę, a Becketa kanonizował w 1173 roku.

Grobowiec świętego i jego relikwie zostały zniszczone na rozkaz króla Henryka VIII (dzisiaj w tym miejscu w katedrze stoi zapalona świeca).

Św. Tomasz Becket jest obok św. Jerzego drugim patronem Anglii; jest także patronem duchownych.

W katedrze w roku 1986 zainstalowano ołtarz poświęcony pamięci Thomasa Becketa.

 

 

Thomas Becket's monument

No dobrze, ale co to wszystko ma wspólnego z piwem? Już wyjaśniam.

Otóż po śmierci i kanonizacji Thomasa Becketa, wierni Kościoła zaczęli masowo odwiedzać jego grób odbywając pielgrzymki do Canterbury.
Pielgrzymi szli po tzw. Pilgrims’ Way – szlaku pielgrzymkowym oznakowanym gęsto drogowskazami.
Te drogowskazy, z racji swojego kształtu, nazywano potocznie palcami biskupa, czyli Bishop’s Fingers.

No i to tyle.
Browar Shepherd Neame dając tę nazwę swojemu piwu nawiązuje do całej tej historii.

Jednocześnie na odświeżonej graficznie etykiecie piwa mamy kontur takiego drogowskazu. Pastorał z etykiety przeniesiono na krawatkę oraz widnieje on na kapslu.

 

Bishops Finger compare labels 

 

Piwo Bishops Finger zostało wyprodukowane po raz pierwszy w 1958 roku.
Był to pierwszy angielski strong ale uwarzony po drugiej wojnie przez browar Shepherd Neame, po okresie kiedy słód przestał być reglamentowany.

Trzeba bowiem wiedzieć, że od czasu I Wojny Światowej w Wielkiej Brytanii obowiązywały ograniczenia w dostępie do słodu, w związku z brakiem zboża. Dlatego też piwowarzy zmuszeni byli zredukować moc swoich piw i taka sytuacja trwała aż do późnych lat 50-tych XX wieku.

The Bishops Finger Charter

 

Omawiany dziś ale może pochwalić się posiadaniem własnej normy produkcyjnej spisanej jako:The Bishops Finger Charter (zdjęcie obok pochodzi ze strony internetowej Shepherd Neame)

Zapisano w niej, że piwo może być warzone tylko w tym browarze w Faversham, Kent.

Jego moc określa się na 5,4% ABV i może ono używać sformułowania Kentish Strong Ale.

Do jego produkcji używać należy wody ze studni artezyjskiej w Kentish Greensand, słodu z jęczmienia ozimego  oraz chmielu East Kent Goldings – wszystko z lokalnych upraw.
Spełnienie tego warunku pozwala na utrzymanie przyznanego chronionego oznaczenia geograficznego PGI (protected geographical indication).
PGI logo

 

No i wreszcie, aby utrzymywać najwyższe standardy piwo musi być warzone tylko w piątki, przy osobistym udziale głównego piwowara browaru i każda warka musi zostać zaaprobowana przez Zarząd – Radę Dyrektorów browaru Shepherd Neame.

 

 

 

 

Dzisiejszy wpis staje się coraz bardziej obszerny, ale zanim przystąpię do właściwej recenzji piwa, koniecznie wspomnieć jeszcze muszę o billboardowych kampaniach reklamowych Bishops Finger, które były trochę zuchwałe, a trochę frywolne.

Pierwszą, krótszą serię, można nazwać witrażową.

 

Cheeky ad campaign for Bishops Finger 1
Cheeky ad campaign for Bishops Finger 2
Cheeky ad campaign for Bishops Finger 3

 

I druga seria – przypomina karty ze starej księgi.
Piękne zdjęcia i atmosfera wsi, przydrożnej gospody, kobiety lekkich obyczajów…

 

Bishops Finger campaign 1
Bishops Finger campaign 2
Bishops Finger campaign 4
Bishops Finger campaign 3
Bishops Finger campaign 5
Bishops Finger campaign 6

 

No i wreszcie nadeszła ta chwila, że zabieram się za otwarcie swojej butelki Bishopa – pora zapoznać się z tym historycznym już trunkiem.

 

Nazwa: BISHOPS FINGER (ESB [English Strong Bitter] / Premium Bitter, 5,4% ABV)
Browar: Shepherd Neame Ltd. (Faversham, Kent, England)

Data przydatności: 10/2016

Bishops Finger from Shepherd Neame
Bishops Finger labels & cap

 

test-look-small Kolor ciemnego bursztynu, miedziany, kasztanowy.
Wysoka jasno beżowa piana, dość szybko opadająca – pozostaje w postaci niskiej warstwy, oblepiającej szkło.
test-sniff-small Zapach to słód, karmel, toffi, owoce suszone.
test-drink-small W smaku mamy słód, karmel (obecna lekka słodycz karmelu z palonego słodu),
dalej nuty chlebowe i delikatne nuty owoców suszonych.
Goryczka średnia, aftertaste jest wyraźnie goryczkowy, lekko zalegający.
Wysycenie średnie w kierunku niskiego.

 

Bishops Finger to dobry wytrawny bitter.
Piwo jest średnio treściwe. Ma trochę mało składowych, jeśli chodzi o smak, ale ogólnie wypada dobrze.
To na pewno najlepsze z omawianych dotychczas przeze mnie piw z browaru Shepherd Neame.

rating-4

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

12 + eight =