Co to jest Real Ale?


Czytając o rewolucji piwnej w Wielkiej Brytanii natykamy się wciąż na sformułowanie „Real Ale”. Jakie warunki musi spełnić piwo, aby być „prawdziwym alem”? Co to jest Real Ale?

 

Termin „real ale” został użyty oficjalnie przez CAMRA (Campaign for Real Ale) w 1973 roku, aby odróżnić piwa tradycyjnie warzone od piw produkowanych masowo przez duże koncerny piwowarskie. Wspominałem o tym wcześniej we wpisie o CAMRA.
Zdefiniowali oni wtedy piwo, które można nazwać „prawdziwym”.

 

Real ale to piwo uwarzone z tradycyjnych składników, poddane powtórnej fermentacji (refermentacji) w zbiorniku, z którego jest następnie bezpośrednio serwowane, bez sztucznego nasycania dwutlenkiem węgla.”

 

Te tradycyjne składniki to: woda, słód jęczmienny, chmiel i drożdże.

 

Tradycyjne skladniki - Traditional ingredients

 

W procesie powtórnej fermentacji (refermentacji) dodajemy do piwa cukru (w rozmaitej postaci), który następnie drożdże zamieniają w alkohol i dwutlenek węgla. Piwo poddane refermentacji jest bardziej mętne i treściwsze w smaku.
Piwo takie jest nasycone CO2 w sposób naturalny, dlatego najczęściej opisywane przeze mnie ale są niskonasycone, ponieważ nie dodano do nich sztucznie dwutlenku węgla i tę cechę należy traktować jak najbardziej jako zaletę.

Najważniejszym kryterium jakie musi spełniać ‚real ale’ jest ten, że musi to być piwo niefiltrowaneniepasteryzowane, musi zawierać wciąż aktywne, żywe drożdże. Sprawą drugorzędną jest czy tym zbiornikiem z definicji jest cask, czy butelka.
Choć oczywiście zdecydowanie łatwiej możemy napić się prawdziwego ale’a w pubie, jako tzw. cask-ale (albo inaczej cask-conditioned beer) niż z butelki.

Piwa butelkowe poddawane są najczęściej filtracji i pasteryzacji, aby mogły mieć długi termin przydatności do spożycia, i w związku z tym nie spełniają już wtedy warunków real ale określonych w definicji.

 

Muszę jednak w tym miejscu wspomnieć o całej rzeszy piwowarów domowych. Oni to przecież warzą swoje piwa z tradycyjnych składników i najczęściej przeprowadzają refermentację w butelkach – mamy wtedy klasyczny przykład real ale.

 

Wracając do casków – bezpośrednio z beczki, w której odbywa się proces refermentacji, real ale powinien być dozowany za pomocą pompy ręcznej, lub metodą grawitacyjną – nalewając po prostu z wbitego do caska kranu (z tego drugiego sposobu korzysta się często np. na festiwalach piwnych).
Są to metody tradycyjne podawania piwa, dopuszczalne są jednak inne nowoczesne sposoby nalewania, pod warunkiem, że ale spełnia wszystkie warunki z definicji.

 

cask-ales

 

No i jeszcze o czymś trzeba wspomnieć.
Aby piwo było real alem musi być… alem, czyli piwem tzw. górnej fermentacji.
Ze względu na proces warzenia piwa możemy podzielić na dwa rodzaje: lagery i ale.

Lagery to piwa dolnej fermentacji: proces ten przebiega przy użyciu drożdży, które osadzają się na dnie fermentora i wymagają do pracy niższej temperatury (6-12°C).

Ale przygotowuje się z udziałem innych drożdży, które wymagają temperatury wyższej (18-25°C) i w czasie fermentacji gromadzą się na powierzchni fermentora tworząc grubą warstwę.
Do ale zaliczamy takie gatunki piw jak: bitter, mild, stout, porter, barley wine, pale ale, golden ale, dark ale itd. i oczywiste jest, że tylko piwa z tej grupy można kwalifikować do piw real ale.

 

Te „prawdziwe ale” to piwa naprawdę warte rozpowszechniania i zasługujące na uwagę.
Ich paleta aromatów i smaków jest tak ogromna, że nie ma tu porównania do piw zwanych lagerami.
Wszystkich niezdecydowanych, pijących na co dzień popularne jasne lagery, zachęcam do eksploracji świata ale. Jestem przekonany, że dostarczy on Wam nieporównanie więcej przyjemności.

 

Ales - Image by Travel Junction
Image by Travel Junction

 

photo credit: Bourbon beer via photopin (license)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

9 + one =