Gorlovka – ukraiński łącznik


Ostatnia, szósta, recenzja butelkowanego piwa z browaru Acorn.
Na koniec zostawiłem sobie ich najmocniejszy trunek: Gorlovka Imperial Stout.

 

Dzisiejszym wpisem kończę cykl recenzji butelkowanych piw z Acorn Brewery, browaru mieszczącego się w Wombwell, Barnsley.

Nie znaczy to, oczywiście, że piw z tego browaru już nie będzie na blogu – wręcz przeciwnie.
Acorn jest wyjątkowo aktywny i wciąż wypuszcza nowo warzone piwa, które dostępne są jako cask-ale w wielu pubach, np. w Old No.7, którego są właścicielem i który dość często odwiedzam.

Dziś najmocniejszy ale ze stałej oferty browaru – Gorlovka Imperial Stout.
W poprzednim wpisie próbowałem ich świetnego porteru Old Moor Porter i jednocześnie zamieściłem kilka zdań na temat powstania tego stylu.

 

Jeśli chodzi o styl zwany stout, to jest on ściśle związany z porterem.
Słowo ‚stout’ w języku staroangielskim oznacza „mocny”. Zaczęto używać tego określenia w odniesieniu do porterów o większym stężeniu ekstraktu i większej zawartości alkoholu. O takich porterach mówiło się stout porter.
Co prawda po raz pierwszy słowo stout w odniesieniu do piwa pojawia się w manuskrypcie z 1677 roku, a następnie stout jako mocny używano w stosunku do różnych gatunków piwa (można odnaleźć określenie „stout pale ale”), to jednak później określenie to łączono tylko z porterem i stało się synonimem ciemnego piwa.

Do końca nie jest jasne, kiedy dokładnie stout zaistniał jako oddzielny styl.
Niektórzy uważają, że stało się to około 1820 roku, kiedy brązowy słód służący do produkcji porteru zastąpiono jasnym z domieszką czarnego słodu barwiącego, albo palonego niesłodowanego jęczmienia. Idąca w ślad za tym pewna zmiana profilu smakowego wraz z większym stężeniem ekstraktu dała początek nowemu stylowi.
Jednak trzeba dodać, że wiele browarów w XIX wieku dla opisania swoich wyrobów używało zamiennie określeń „strong porter” i „stout”.

Nawet obecnie kryterium „mocy” piwa nie znajduje odzwierciedlenia w nazwie stylu.
Wiele dzisiaj produkowanych i nagradzanych piw nazywanych stoutami zawiera mniej alkoholu niż portery.

 

Dzisiaj stout jest popularnym stylem m.in. dzięki browarowi Guinness, który odmianą dry stout zdobywa niemal całą kulę ziemską.
Nie ma tu miejsca na szersze omówienie odmian stoutów (to temat na oddzielny wpis), ale chociaż wymienię tylko te najbardziej znane: foreign extra stout, chocolate stout, coffee stout, milk stout, oatmeal stout.

Jedną z bardziej lubianych i cenionych odmian stoutu jest obecnie Imperial Stout, zwany także Russian Imperial Stout (RIS).

Odmiana ta była warzona w Anglii już od XVIII wieku jako piwo eksportowe do Rosji i krajów nadbałtyckich. Ulubione piwo carycy Katarzyny, było również podawane w szpitalach wojskowych dla wzmocnienia rannych.
To najmocniejsza odmiana stoutu – zawierała 9-10% alkoholu, co pozwalało przedłużyć trwałość piwa i pozwolić mu zachować świeżość w czasie długiej podróży. Było ono także mocno chmielone i te dwie cechy charakteryzują również współcześnie warzone RIS-y.

 

I taką, nieco okrężną drogą, doszliśmy do naszej dzisiejszej Gorlovki.
Piwo w podtytule nosi nazwę Imperial Stout. Zawartość alkoholu to 6,0% ABV – nie jest to może zbyt wiele jak na RIS, ale poziom alkoholu to tylko jeden z kryteriów tego stylu.
Trzeba pamiętać, że piwo takie powinno być dobrze nachmielone, treściwe, a w aromacie i smaku powinny dominować elementy palonego słodu, karmelowe, czekoladowe, kawowe, owocowe.
Czy tak w istocie jest za chwilę się przekonam. Wyjaśnię jeszcze tylko, skąd taka nazwa dla tego stoutu.

 

Otóż, Gorlovka to miasto we wschodniej Ukrainie, w obwodzie donieckim i jest to miasto partnerskie dla Barnsley.
W języku polskim nazywa się to miasto Gorłówka, a po ukraińsku Horlivka.
Oba miasta, Gorłówka i Barnsley, są znane z obecności kopalni węgla kamiennego, są miastami przemysłowymi. Choć trzeba dodać, że Gorłówka w ostatnich latach bardzo ucierpiała wskutek wojny na Ukrainie.

 

Wracając do naszego stoutu, do produkcji Gorlovki używane są słody Maris Otter i karmelowy Crystal oraz dodatkowo palony jęczmień.
Chmielony jest tylko jedną odmiana chmielu – Challengerem.
Gorlovka ma na swoim koncie m.in. tytuły Finalisty w konkursach CAMRA Winter Beer of Britain – 2007 i 2012 oraz Złoto w roku 2010.

I w tym momencie myślę, że już czas najwyższy otworzyć butelkę i zapoznać się bliżej z Gorlovka Imperial Stout.

 

Nazwa: GORLOVKA IMPERIAL STOUT (Stout, alc. 6,0% ABV)
Browar: Acorn Brewery (Wombwell, Barnsley, South Yorkshire, England)

Data przydatności: 10/2016 (butelka 500ml)

Gorlovka from Acorn Brewery
Gorlovka from Acorn Brewery - labels

 

test-look-small Piwo jest bardzo ciemne, barwy brunatno-wiśniowej.
Piana beżowa, średniej wysokości, dość szybko opadająca do warstwy na powierzchni.
test-sniff-small W aromacie dominuje palony słód, karmel, czekolada,
obecne nuty owoców suszonych.
test-drink-small Jeśli chodzi o smak to najpierw czujemy karmelową słodycz w ustach,
smak czekolady, owoców (głównie śliwek).
Następnie przychodzą smaki palonego słodu, szczypta gorzkiego kakao.
W czasie konsumpcji czujemy obecność rozgrzewającego alkoholu.
Później otrzymujemy uderzenie goryczki, która już towarzyszy nam do samego końca.
Goryczka także buduje finisz – mamy tu palony słód połączony z ziołową goryczką i nutą lukrecji.
Treściwość stouta jest na poziomie średnio wysokim.
Wysycenie niskie.

 

 

Gorlovka to dobry treściwy stout o miłym aromacie i typowym dla dla tego stylu zestawie smakowym.
Karmelowo-czekoladowa słodycz, która decyduje o treści piwa i łagodzi dość mocną goryczkę. Do tego owoce, lukrecja i rozgrzewający alkohol.
To stout godzien polecenia. Jeden z lepszych jakie piłem tu, w Anglii.

rating-5

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

15 − ten =